Ferronyl® Iron Complex
IJzer kan je niet excreteren zoals vele andere stoffen hetzij via de lever, hetzij via de nieren. Er is buiten menstruatie of een bloeding geen enkele manier dat ijzer in grote hoeveelheden kan uitgescheiden worden. Je verliest het enkel wanneer je ook cellen waarin zich ijzer bevindt, verliest zoals endotheelcellen.
De ijzerhomeostase wordt hoofdzakelijk geregeld op vlak van absorptie. De actieve absorptie van ijzer gebeurt voornamelijk in het duodenum. Als het lichaam weinig ijzer nodig heeft, dan wordt er een hormoon hepcidine aangemaakt door de lever. Dit hormoon bindt zich aan ferroportine, een ijzertransporter die aanwezig is in de enterocyten, de macrofagen en de hepatocyten. Daardoor wordt er minder ijzer opgenomen en minder ijzer vrijgesteld in het lichaam.
Naar aanleiding van deze inzichten zijn de guidelines rond ijzergebreksanemie herzien (NHG): men raadt aan om lagere dosissen elementair ijzer te gebruiken. Bij hoge dosissen elementair ijzer neemt de ijzerabsorptie immers af door hepcidine met meer kans op neveneffecten tot gevolg.
In onderzoeken is aangetoond dat een veel lagere dosis elementair ijzer volstaat om toch voldoende ijzer beschikbaar te hebben voor het herstel van anemie en opbouwen van ijzervoorraad. Daarbij gaat het innemen van een lagere dosis ijzer ook gepaard met significant minder bijwerkingen, hetgeen de therapietrouw ten goede komt.
De referentie-inname voor een volwassene is 14 mg ijzer per dag. Op basis van de verdraagbaarheid voor maag en darmen heeft het Amerikaanse Institute of Medicine de maximaal tolereerbare inname op 45 mg ijzer per dag vastgelegd. Misselijkheid, constipatie en diarree zijn namelijk de meest voorkomende bijwerkingen van een orale ijzertherapie met ijzerzouten (bijv. ijzersulfaat). Therapieontrouw is dan vaak het gevolg.
Een vorm van ijzer die minder maagdarmklachten geeft dan ijzersulfaat is carbonyl-ijzer (van Ferronyl® kwaliteit). Het is een extreem zuivere vorm van elementair ijzer dat uit heel kleine microsferen (4-7 µm) bestaat en een hoge opneembaarheid bezit met minder gastro-intestinale neveneffecten tot gevolg.